Göç, Kültür, Kimlik

Kente yok olmaya geliyoruz. Bizi içine alıp, döndüren, sallayan ve fırlatan kentte nasıl yalnız kalabiliriz ki! Uyuşturulmak, aynılaşmak, boğuşmak için geliyoruz. Yalnızlık, kendi içine dönüp ruhsal bir aydınlanma yaşamak şeklinde bir ütopyacılık ise, sanırım bu durum doğada mümkün. Her şeyin nötr olduğu, insan yapımı olan pek çok şeyin varlığının azaldığı yerde. Ne kadar az duman solursan o kadar sağlam kalmaz mı aklın ve ruhun?
kitap01_gockulturkimlik

Göç, Kültür, Kimlik

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: