Tasarlamak ya da Tasarlamamak: Dijital Üretim ve Bağlantıları Üzerine

Tincuta Heinzel  tarafından verilen atölye çalışmasına üç mimar ve bir endüstri ürünleri tasarımcısı olarak katıldık. Tasarım hepimizin ortak derdi olduğundan, aşağı yukarı aynı soruları sorduk. Bu sorulardan bazıları ve benim eklediklerim şunlar;
Dijital Çağ’da tasarımcının rolü ne?
Neden toplumlar kültürlerini zanaatlarını terk ediyorlar?
3D yazıcı ile üretilmiş bir eserin değeri nedir? Bunu kim belirler?
Anneannemin ördüğü bir kazak ile 4D yazıcının ürettiği kazağın değer farkı nedir?
Böyle bir üretim sisteminin ekonomi modeli ne olabilir?
Böyle bir ortamda mimarın rolü nedir? Nerede çalışır?
Mimar ile toplum arasındaki boşluğu FabLab doldurabilir mi?
Teknolojinin pek çok şeyi görünür kıldığı çağımızda, eğitim sisteminden başlayıp değişmesi gereken pek çok sistem olduğu malum. Üretimin dijitalleştiği günümüzde, Türkiye gibi bir ülkede el zanaatlarının karşılaştığı tehlike de ortada…
Peki toplum, tasarımcı ve zanaatkarları bir arada tutup besleyecek bir sistem mümkün mü?

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: